Afspreken in het Geluk voor een tosti met tonijn en cheddar en een koffie verkeerd.

De bol wol is dan toch een kussensloop geworden. De kat groeit. Ik schrijf hier en daar stukjes. De laatste verhuisdozen zijn uitgepakt.

We aten erwtensoep in de Hema en keken hoe de mensen hemdjes en huisraad kochten.

En toen was er nog appeltaart. En Komen Eten op tv. En Project Runway.

Ik dacht: laat ik eens een Voor & Na doen. Zoek de tien verschillen.
(Het grootste verschil kunt u niet zien. Dat kunt u ruiken.)
(Maar niet op de foto.)
(Het gaat trouwens over het kastje. Niet over de muren. Dat zijn gewoon twee verschillende muren. Eén buiten en één binnen. Daar komt geen Voor & Na aan te pas.)

Ze zijn met vier. Of vijf. Ze zijn samengeraapt zoals alleen buurkinderen in alle maten en gewichten samengeraapt zijn. Eén van hen kan een zusje zijn dat dapper en onverschrokken meeheult.

Die avond was ik klaar voor absolute rust en kalmte. Dat was stilte voor de storm die voortaan Findus heet.

Die ochtend stond de hemel in brand.

Het was net gestopt met regenen. Ik ging niet binnen komen want ik had nog een hele reeks boodschappen te doen. Dus praatten we aan de deur over het huis dat ze bouwen en de boeken die we lezen. Daarna deed ik mijn hele reeks boodschappen, waaronder antiwormenpillen (voor de kat), vier appels (voor ons) en gehakt vlees (voor de antiwormenpillen). En een fles rode wijn. Als de dag niet goed wil lukken, moet je 's avonds een handje helpen.

Er zijn kattenbrokken die vol kip en lam en groentjes zitten en die overgoten zijn met kattenmelk. Er zijn kattenbrokken voor kittens (om te groeien), voor volwassen katten (om te bewegen), voor dikke katten (om af te vallen) en voor oude katten (om op de been te blijven). Voor binnenhuiskatten (met extra aandacht voor haarballen) en voor buitenkatten (met minder extra aandacht voor haarballen). Ik surf vijf minuten op het wereldwijde web en weet meteen dat we onze Findus niet alleen verhongeren, maar ook een gedegen groei ontzeggen met onze droge brokken uit de Aldi. En welke onverlaat heeft trouwens ooit beslist dat we niet mee gingen doen met die als-de-kat-kiest-kiest-ze-whiskas-onzin? Wij eten ook niet elke dag opwarmlasagne uit de Aldi. Toch?

Hé, was dit geen gewoon, lekker rustig huisdierenloos blog? Ja hoor. Maar nu niet meer. Want hier komt Findus.

Misschien was die wilde Merry Christmas-doek in kruisjessteek zijn geld niet helemaal waard en keek dat kind terecht verbaasd toen ik hem zijn euro gaf. Maar die twee kant-en-klare gordijnen uit de jaren stillekes, in een groene ruit en met dan ook nog bloemen ertussen, waren hun vier euro dik waard. En dat kleine, houten poppemieke voor tien cent, dat moet wel een verzameling worden. En vroeg of laat ziet mijn lief wel in dat die mini, half stainless steel en half plastieken little forks wel degelijk goed bij olijven gaan. En die twee letterbakken in de vorm van een huisje, dat is ideaal voor een toekomstige verzameling kleine, houten poppemiekes.