Plots kregen we zin om weer naar Griekenland te gaan en weer te lunchen onder het druivendak. Met het strand en de zee aan onze voeten en Turkije in de verte. Dus namen we de tram naar de Korenmarkt, wandelden naar Oudburg, kregen nog net een klein tafeltje in de Ankara en aten olijven, börek, gegrild lamsvlees en pikant gehakt.
Bijna net zo goed, eigenlijk. (Bijna.)
We aten moussaka, gevulde courgettebloemen, soutzoukakia, stifado, briam, gebakjes met feta, gevulde wijnbladeren, losse olijven, sardientjes, gegrilde makreel, Griekse salade en meloen - heel veel meloen. We dronken café frappé, Griekse koffie en granaatappelsap.
We lazen Louis de Bernières, Kader Abdolah, Johathan Coe, Edward van de Vendel en Orhan Pamuk.
Af en toe namen we een duik of dreven we zomaar op het zoute zwembadwater.
Eén keer werd ik gestoken door een wesp.
Een nieuwe en een niet meer nieuwe bikini, een luchtmatras en twee paar goede longen, een grote handdoek, Vogels zonder vleugels, Het huis van de moskee, Special topics in calamity physics, What is the what, Mijn naam is karmozijn, The closed circle, Wat rijmt er op puree en Waar kunnen we hier een standbeeld krijgen, een leeg schrift, een doos gloednieuwe stiften en een fles zonnebrandcrème factor 30.
De mevrouw van de taxi weet dat we vannacht zo goed als van de wereld afgesloten zijn door de Ronde van Gent en ook hoe ze dat kan omzeilen, en de housesitters zijn onderweg.
Laat dat Griekse eiland maar komen.
Mijn moeder zei dat het ons goed zou doen.
Mijn collega zei: 'Jij? Naar de zon? Weet je dat wel zeker?'
Mijn andere collega vond het een schitterend idee, maar dan wel één dat een minimum aan bagage en een maximum aan lef vroeg.
Wij boekten een pakketreis naar Lesbos. 7 nachten half pension met zicht op zee. We pakten een koffer vol boeken, een tube zonnecrème factor 40, zonnebrillen en zonnehoedjes. Reisgidsen lieten we thuis. Het zou onze eerste zwembadvakantie ooit worden.
Na 7 nachten Lesbos kwamen we terug met een koffer vol al dan niet gelezen boeken, een bijna lege tube zonnecrème en zonnebrillen vol zoute spetters van het zwembad. En met een gratis strandtas van Jetair vol heimwee.
Na nog een week ondergedoken te zijn in het groen van de Kempen, in hangmatten en op tuinstoelen, met nog meer gelezen boeken maar nooit zoveel als gehoopt, ben ik weer bijna klaar voor het leven zoals het is.
Bijna.
